Afdeling 242

Amnesty: Regime bij vreemdelingendetentie is veel te streng

 

De aftrap voor de jaarlijkse Amnestycollecte op 4 februari 2013 in de Amazone stond in het teken van vreemdelingendetentie. Er was een fototentoonstelling en Susan Schutjes van Amnesty Nederland kwam uitleggen dat vreemdelingen in detentie vaak slechter worden behandeld dan tot gevangenisstraf veroordeelde criminelen. Daar voert Amnesty actie tegen.

 

Natuurlijk  vindt  Amnesty dat de Nederlandse overheid het recht heeft om te bepalen wie zij wel en niet het land binnen laat. Maar in Nederland wordt wel een erg starre procedure gevolgd. Als mensen geen toegang krijgen of als hun papieren niet in orde zijn, moeten ze terug naar het land van herkomst. Doen of kunnen ze dat niet omdat ze asiel zoeken, dan volgt automatisch vreemdelingendetentie. Er worden zo’n 8000 asielzoekers per jaar opgesloten die gemiddeld ruim drie maanden vastzitten. Deze mensen zitten niet gevangen omdat ze een strafbaar feit hebben gepleegd. Ze wachten op behandeling van hun asielverzoek of op uitzetting. Nederland is hierin strenger dan landen als Zweden, Engeland of Australië. Amnesty heeft grote moeite met het als een misdadiger opsluiten van asielzoekers, die vaak al vreselijke dingen in hun eigen land hebben meegemaakt. Opsluiting moet een uiterst middel zijn, geen standaardprocedure

 

Susan vertelt over het strenge regime in het detentiecentrum. De asielzoekers zitten 16 uur per dag in een tweepersoonscel, met stapelbed. Ze mogen niet werken of studeren, wat criminelen die hun straf uitzitten wél mogen. Ze mogen maximaal twee uur per week bezoek ontvangen en dan alleen met een bewaker erbij. Als ze naar de dokter of een advocaat gaan, worden ze geboeid, ook de zwangere vrouw, die voor controle naar het ziekenhuis moet.

Een voorbeeld:

Jean Marie is een asielzoeker uit Burundi die vreselijke dingen in zijn land heeft meegemaakt. Gedurende 9 maanden zat hij in vreemdelingendetentie omdat hij in eerste instantie niet de juiste papieren kon overleggen. Hij voelde zich behandeld als een crimineel en vernederd omdat hij zich bij elke overplaatsing naar een ander centrum, moest uitkleden voor zijn bewakers. Nu heeft hij een permanente verblijfsvergunning, een goede baan en is hij vorig jaar getrouwd.

 

Wat wil Amnesty?

-             Eerst kijken naar alternatieven;

-             Als het echt niet anders kan: detentie met een ander regime.

Daarvoor voert ze sinds de Schipholbrand in 2005 lobbycampagnes bij de tweede kamer, met enig succes. Het bezoekrecht is bijvoorbeeld uitgebreid van 1 naar 2 uur per week en er zijn kleinschalige pilots gestart, die met alternatieven werken.

 

Wat kunt u zelf nu al doen?

·                  Iedere maand organiseert de Herdenkingsgroep Schipholwakes op de tweede zondag van de maand een wake van 14.00 tot 15.00 bij detentiecentrum Schiphol. Kijk voor meer informatie over de wakes en wandeling op www.schipholwakes.nl

·                  Stuur een kaart voor een asielzoeker met groeten en wensen naar het kantoor van Amnesty,  Postbus 1968,1000 BZ Amsterdam. Amnesty zorgt ervoor dat de kaarten worden doorgestuurd.

Zie voor actuele informatie: http://www.amnesty.nl/nieuwsportaal/nieuws/ombudsman-beleid-vreemdelingendetentie-schiet-ernstig-tekort

 

De jaarlijkse collecte van Amnesty wordt in 2013 gehouden van 10 t.e.m. 16 februari.

 

De foto’s kunt u zien op deze website in de fotogalerij, waaronder:

1 Susan Schutjes doet  als eerste wat in de collectebus. Rechts op de foto Wim Hoogeboom, die elk jaar de collecte van Amnesty in Hoofddorp organiseert

2 Collectant Loek van Nus komt de bus ophalen

Actuele Acties

  • Laatste wijziging 19 mei 2017.